Afkomstig uit: Schuman, Hans (2000) Zicht op vaardigheden – Nadruk op mogelijkheden. Doorn /Zeist:Bartiméus. Bewerkt door Hans Schuman. 

Barrières bij het vinden van werk 

Welke barrières beletten studenten met leermoeilijkheden en aanvullende ondersteuningsbehoeften om met succes een vervolgopleiding te volgen en/of een arbeidsplaats te verwerven?

Uit de literatuur komt een beeld naar voren van het bestaan van transitieproblemen in termen van een slecht huwelijk (mismatch) tussen de aspiraties, verwachtingen en kwalificaties van jongen mensen en de mogelijkheden die de arbeidsmarkt biedt (Adams en Grootings red. 1990). McBroom spreekt van de frustraties die jonge mensen met een visuele beperking oplopen bij de overgang van school naar werk: 

Jarenlang heeft de persoon zich voorbereid op die overgang, heeft zich verheugd op de emancipatie die loon met zich meebrengt en studeerde ijverig om zijn/haar beheersing van de vakken te bewijzen. En dan blijkt dat het moeilijk is een baan te vinden als je een visuele beperking hebt. Sommige werkgevers zijn er niet van overtuigd dat je de baan aan kunt, of dat je lang genoeg bij het bedrijf blijft om de investeringen in tijd en geld ten behoeve van extra training en aanpassingen terug te verdienen (McBroom, Executive Summary, 1995 p1). 

Mensen die afhankelijk zijn van ongeschoold en laaggeschoold werk ondervinden grote moeilijkheden bij het vinden van werk, vooral door een tekort aan basisvaardigheden (den Boer et al, 1993 p 3). Jonge mensen blijken over het algemeen vaker werkloos, onder hun niveau en onderbetaald te werken. De literatuur is ook duidelijk over de positie van mensen met een beperking of andere nadelen: 

Driekwart van de mensen met een beperking is afhankelijk van de sociale zekerheid voor het grootste deel van hun inkomen (Berthoudt et al, 1993 p 3) en: Minder dan een derde deel heeft een baan (ibid., p 17). 

Amerikaans onderzoek geeft aan dat een periode van werkloosheid: 

Een negatief cumulatief effect heeft op reïntegratie op de arbeidsmarkt, zelfs als de betrokkene gemotiveerd blijft om te werken (Kirchner, Johnson en Harkins, 1997 p385).. 

Nederlands onderzoek (den Boet et al, 1998 en Vlaskamp en Beks, 1989) ondersteunen deze uitkomst. Toch blijft het moeilijk de werkgelegenheidscijfers van mensen met een beperking te voorschijn te toveren uit statistisch materiaal, afkomstig uit algemeen bevolkingsonderzoek. Een van de redenen is dat de populatie gehandicapten meer oudere mensen omvat. Onderzoeksanalyses suggereren dat de cijfers ook gekleurd worden door een oververtegenwoordiging van mensen uit lagere sociale milieus (Berthoud et al, 1993).

Andere aspecten die een rol spelen bij de interpretatie en waardering van de cijfers heeft te maken met de visie van de maatschappij op de relatie handicap en werk: het lijkt of de samenleving zich van gehandicapten af maakt door automatisch aan te nemen dat zij toch niet kunnen (of willen) werken en dat zij zelf ook wel tevreden zijn met een uitkering. Aan de andere kant kiezen sommige mensen met een beperking doelbewust voor een economisch inactieve rol, wegens de schamele arbeidsmogelijkheden en de lage status van de banen die nog wel beschikbaar zijn.